Door middel van seismisch onderzoek wordt met geluidsgolven de diepe ondergrond in beeld gebracht. Die geluidsgolven worden op of net onder het maaiveld opgewekt. De weerkaatsing van de geluidsgolven op de onderliggende aardlagen geeft inzicht in de opbouw van de verschillende aardlagen en op welke diepte die liggen. De weerkaatste geluidsgolven worden opgevangen met grondmicrofoons (geofoons) aan het aardoppervlak.
3D (driedimensionaal) seismisch onderzoek is een uitgebreidere vorm van seismisch onderzoek. Bij deze vorm van onderzoek wordt de diepe ondergrond vanuit verschillende richtingen in beeld gebracht, waardoor uiteindelijk een driedimensionaal plaatje van de ondergrond en de aardlagen ontstaat. Het onderzoeksgebied bestaat vaak uit een denkbeeldige vierkant of rechthoek waarbinnen grondmicrofoons haaks op de bronlijnen worden geplaatst. Zo’n gebied heeft vaak een oppervlakte van enkele tientallen tot honderden vierkante kilometers en beslaan daarmee al snel meerdere gemeenten. Het 3D onderzoek legt als het ware een denkbeeldige raster over het onderzoeksgebied (zie onderstaande afbeelding).
Als we de vergelijking met een taart maken, dan is 3D onderzoek te omschrijven als het doorsnijden van een taart in meerdere stukken. In de stukken taart zijn goed de verschillende lagen te zien. Er is bijvoorbeeld te zien in welk stuk taart een dikkere of juist dunnere laag aanwezig is.

Door middel van seismisch onderzoek wordt met geluidsgolven de diepe ondergrond in beeld gebracht. Die geluidsgolven worden op of net onder het maaiveld opgewekt. De weerkaatsing van de geluidsgolven op de onderliggende aardlagen geeft inzicht in de opbouw van de verschillende aardlagen en op welke diepte die liggen. De weerkaatste geluidsgolven worden opgevangen met grondmicrofoons (geofoons) aan het aardoppervlak.
Een veelvoorkomende manier van seismisch onderzoek is 2D (tweedimensionaal) onderzoek. Hierbij worden geluidsgolven langs een bijna rechte lijn, over een lengte van enkele tot tientallen kilometers, de grond in gestuurd. Zo ontstaat er een beeld van de dwarsdoorsnede van de ondergrond langs die lijn (zie onderstaande afbeelding). Hoe de ondergrond eruitziet verder weg van de dwarsdoorsnee is niet bekend. Er kan wel een redelijke inschatting van gemaakt worden (maar hoe verder weg, hoe onbetrouwbaarder de inschatting).
Het beste is deze 2D techniek te vergelijken met het doormidden snijden van een taart. Je ziet de verschillende lagen op die doorsnede.

Nee, deze boorput kan niet worden (her)gebruikt voor toekomstige productie van aardwarmte. De onderzoeksboring is gericht op het verzamelen van informatie over de potentie van de winning van aardwarmte. Bij de keuze voor een geschikte locatie is er vooral gekeken of de informatie over de verschillende aardlagen die SCAN wil onderzoeken hier kan worden verzameld. Een boorput en een locatie voor de productie van aardwarmte, voldoen aan wezenlijk andere eisen.
SCAN (Seismische Campagne Aardwarmte Nederland) onderzoekt waar de ondergrond in Nederland mogelijk geschikt is voor de winning van aardwarmte. Zodat deze duurzame warmtebron ingezet kan worden voor het verwarmen van huizen en kantoren.
SCAN wordt uitgevoerd door door EBN en TNO met een subsidie van het ministerie van Klimaat en Groene Groei.